آرامگاه همایون هند

آرامگاه همایون مقبره‌‌ی متعلق به همایون، یکی از پادشاهان گورکانی هند است در سال 1570 بدستور همسر اول همایون پادشاه، بگابگوم (وی زنی باهوش، باسواد و آشنا به علم پزشکی و روانشناسی بود و از بستگان نزدیک پادشاه  بشمار می‌رفت) و بدست معمار ایرانی بنام میراک میرزا قیاس ساخته شد.نام دیگر این آرامگاه نصرالدین همایون میباشد.این آرامگاه در منطقه نظام الدین و در مرکز شهر دهلی قرار دارد.این مقبره در قرن 16 میلادی واقع شده است و از جاذبه های گردشگری هند به شمار میاید.این آرامگاه اولین باغ ایرانی در شبه قاره هند میباشد.مقبره همایون، اولین مقبره با فضای آزاد و باغ گونه در تمام هند است که اولین بنا در هند است که در نمای آن از سنگهای ماسه‌ای قرمز رنگ استفاده شده است. در محوطه این مقبره تاریخی، علاوه بر ساختمان مقبره همایون ساختمان‌های دیگری نیز از جمله مقبره عیسی‌خان‌نیازی یک نجیب زاده افغانی که در دربار شیرشاه سوری بوده و علیه مغول‌ها جنگ کرده، وجود دارد. مقبره همسر همایون ، حمیده بگوم، دارا شیکو و چند تن از دیگر نوادگان همایون نیز در این محوطه قرار دارد.محوطه باغ‌مانند این مقبره از باغهای ایرانی بخصوص چهارباغ الهام گرفته است بطوریکه دارای 4 خیابان اصلی و دو نهر آب اصلی است که به مقبره منتهی می‌شوند. معماری بکار رفته در ساخت این اثر در نوع خود بی‌نظیر و در تاریخ هند اولین بوده و به همین دلیل الهام‌بخش بسیاری از بناهای دیگر شده است.

همایون دومین پادشاه گورکانی بعد از مدت 15 سال که در ایران پناهنده بود به کمک شاه طهماسب اول به کشورش برگشت و به طور ناگهانی بهد از مدتها در گذشت.همسر او حمیده بانو بیگم که با معماری ایرانی آشنا شده بود با الهام گرفتن از آرام گاه های ایرانی آرامگاه همایون را یکسال بعد از مرگش شروع به احداث و هشت سال بعد به پایان رساند.این آرامگاه مانند دیگر بناهای آن زمان از عناصر معماری ایرانی بسیاری الهام گرفته است.